SELECT * FROM podobne WHERE ksiazka = '9788311141667' AND czas > '1500707272' -> Table './admin_lovebooks/podobne' is marked as crashed and should be repairedREPLACE podobne SET ksiazka='9788311141667', tresc='a:100:{i:0;s:13:\"9788311144569\";i:1;s:13:\"9788363778682\";i:2;s:13:\"9788376385389\";i:3;s:13:\"9788327155627\";i:4;s:13:\"9788324591671\";i:5;s:13:\"9788364846892\";i:6;s:13:\"9788375364484\";i:7;s:13:\"9788393445578\";i:8;s:13:\"9788364346149\";i:9;s:13:\"9788373546547\";i:10;s:13:\"9788324665617\";i:11;s:13:\"9788376744940\";i:12;s:13:\"9788364363610\";i:13;s:13:\"9788375953336\";i:14;s:13:\"9788320820522\";i:15;s:13:\"9788376041216\";i:16;s:13:\"9788370332495\";i:17;s:13:\"9788361182627\";i:18;s:13:\"9788365125224\";i:19;s:13:\"9788379426102\";i:20;s:13:\"9788378931539\";i:21;s:13:\"9788376422114\";i:22;s:13:\"9788364094187\";i:23;s:13:\"9788377972717\";i:24;s:13:\"9788379424474\";i:25;s:13:\"9788324041503\";i:26;s:13:\"9788378661177\";i:27;s:13:\"9788370336264\";i:28;s:13:\"9788379429707\";i:29;s:13:\"9788379429684\";i:30;s:13:\"9788364378461\";i:31;s:13:\"9788370337469\";i:32;s:13:\"9788373997141\";i:33;s:13:\"9788381130042\";i:34;s:13:\"9788326812194\";i:35;s:13:\"9788379429691\";i:36;s:13:\"9788380834323\";i:37;s:13:\"9788375654882\";i:38;s:13:\"9788364550027\";i:39;s:13:\"9788324045631\";i:40;s:13:\"9788373546653\";i:41;s:13:\"9788326445897\";i:42;s:13:\"9788380491687\";i:43;s:13:\"9788374703000\";i:44;s:13:\"9788372778178\";i:45;s:13:\"9788380494800\";i:46;s:13:\"9788327711632\";i:47;s:13:\"9788365349255\";i:48;s:13:\"9788375801231\";i:49;s:13:\"9788379427994\";i:50;s:13:\"9788327710017\";i:51;s:13:\"9788375025217\";i:52;s:13:\"9788389368508\";i:53;s:13:\"9788379880225\";i:54;s:13:\"9788324693320\";i:55;s:13:\"9788380490925\";i:56;s:13:\"9788391470978\";i:57;s:13:\"9788387025434\";i:58;s:13:\"9788376414799\";i:59;s:13:\"9788311116719\";i:60;s:13:\"9788378649083\";i:61;s:13:\"9788375023800\";i:62;s:13:\"9788362579150\";i:63;s:13:\"9788364511028\";i:64;s:13:\"9788361059813\";i:65;s:13:\"9788380495272\";i:66;s:13:\"9788365499042\";i:67;s:13:\"9788371732812\";i:68;s:13:\"9788327700162\";i:69;s:13:\"9780000880225\";i:70;s:13:\"9788324230167\";i:71;s:13:\"9788380692428\";i:72;s:13:\"9788379651566\";i:73;s:13:\"9788378565901\";i:74;s:13:\"9788308063415\";i:75;s:13:\"9788375433791\";i:76;s:13:\"9788328306226\";i:77;s:13:\"9788380321441\";i:78;s:13:\"9788377734599\";i:79;s:13:\"9788364141171\";i:80;s:13:\"9788379981007\";i:81;s:13:\"9788377311561\";i:82;s:13:\"9788380490468\";i:83;s:13:\"9788365201621\";i:84;s:13:\"9788380620353\";i:85;s:13:\"9788365678034\";i:86;s:13:\"9788374539333\";i:87;s:13:\"9788374323017\";i:88;s:13:\"9788324222872\";i:89;s:13:\"9788326807039\";i:90;s:13:\"9788328703704\";i:91;s:13:\"9788364037535\";i:92;s:13:\"9788362770298\";i:93;s:13:\"5908312742579\";i:94;s:13:\"9788376745701\";i:95;s:13:\"9788311131170\";i:96;s:13:\"9788390497228\";i:97;s:13:\"9788377735169\";i:98;s:13:\"9788311123120\";i:99;s:13:\"9788388259821\";}', czas='1500793672' -> Table './admin_lovebooks/podobne' is marked as crashed and should be repaired Spowiedź Hitlera. Szczera rozmowa z Żydem - Christopher Macht - książka | księgarnia internetowa lovebooks.pl
O nas   |   Kontakt   |   Jak zamawiać   |   Koszty przesyłki   |   Regulamin zakupów   |   Polityka prywatności   |   Odbiór osobisty
w naszej ofercie znajduje się 151553 produkty
panel Klienta
panel Klienta ▼
zaloguj się |  |
utwórz nowe konto
Twój koszyk
Koszyk jest pusty, zapraszamy na zakupy w księgarni internetowej.
Twój koszyk (pusty)
znajdź!
wyszukiwanie zaawansowane >
działy
lovebooks.pl
    >
  1. Literatura
  2. >
  3. Biografie
  4. > Spowiedź Hitlera. Szczera rozmowa z Żydem
Spowiedź Hitlera. Szczera rozmowa z Żydem

Spowiedź Hitlera. Szczera rozmowa z Żydem

Christopher Macht

Wydawca: Bellona
EAN: 9788311141667
ISBN: 9788311141667
Stron: 288, Format: 14.5 x 20.5 cm
Data wydania: 2016, Oprawa: miękka
dostępność: 44 szt.
cena: 34,90 zł
szt.
do koszyka
PROSIMY O NIE SKŁADANIE ZAMÓWIEŃ

szczegóły >
Zamów przez telefon:
12 312 03 20
jeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka
> poleć znajomemu
> napisz komentarz

Opis od wydawcy książki „Spowiedź Hitlera. Szczera rozmowa z Żydem”

 

Kwiecień, rok 1945. Do siedziby Adolfa Hitlera na specjalne wezwanie wodza zostaje sprowadzony „szlachetny Żyd”, Eduard Bloch. Ten sam, który przez wiele lat leczył matkę kanclerza Rzeszy, za co Hitler był mu szalenie wdzięczny. Führer oznajmia Blochowi, że dostąpi niebywałego zaszczytu spisania ostatniej rozmowy z nim. Wszystko dzieje się kilka dni przed śmiercią Hitlera. Rewelacja, jakiej nie było od lat! W książce zostaje ujawniony – nieznany do tej pory historykom w Polsce i na świecie – zapis z wywiadu rzeki, jakiego Adolf Hitler udzielił przed swoją śmiercią „szlachetnemu Żydowi”. Wódz Trzeciej Rzeszy, jeden z największych zbrodniarzy na świecie, tłumaczy się z tego, dlaczego nienawidził Żydów, opowiada o ciemnych stronach dzieciństwa, o tym, jak się upił do nieprzytomności, o swoim życiu erotycznym i o najszczęśliwszym dniu w życiu. Mocna, a zarazem szczera rozmowa! Lektura tekstu budzi emocje już od pierwszych stron! Dzięki tej „spowiedzi” będziemy mogli bliżej poznać zbrodniarza, który zmienił bieg dziejów na wiele lat. Wszystko zaczęło się od prostej historii. Christopher Macht, Niemiec z polskimi korzeniami, odnalazł zapiski rozmów przeprowadzonych przez wieloletniego lekarza matki Adolfa Hitlera Eduarda Blocha. Ten „szlachetny Żyd”, jak zwykł o nim mawiać kanclerz Rzeszy, otrzymał od losu niebywałą szansę führer przedstawia mu ofertę nie do odrzucenia. Bloch ma przeprowadzić z nim serię rozmów, na podstawie których po śmierci Hitlera ma powstać książka. Lekarz oczywiście przystaje na ofertę nie mając innego wyjścia

 

Fragment książki Spowiedź Hitlera Christopher Macht

 

Jestem Żydem. Do tego – jak mawia Adolf Hitler – „szlachetnym Żydem”. Zatem jak to możliwe, że doszło do historycznego paradoksu, w którym największy na świecie pogromca mojego narodu postanowił zaufać wrogowi, przedstawicielowi niższej rasy? Może wydać się to dziwne, ale z Adolfem Hitlerem znam się od wielu lat. Choć jeśli uznamy, że znajomość oznacza regularne spotkania towarzyskie, to może akurat to słowo nie jest najodpowiedniejsze. Zapewne Państwo nadal są w szoku. Dlatego raz jeszcze powtórzę: „Szlachetny Żyd” – tak właśnie nazywał mnie Adolf Hitler. Ten sam, który nienawidził Żydów i był zatwardziałym antysemitą. Przyszłego przywódcę Trzeciej Rzeszy poznałem zdecydowanie wcześniej, niż mogłoby się wszystkim zdawać. Jednak najpierw przedstawię kilka informacji na swój temat.

Nazywam się Eduard Bloch. Urodziłem się w 1872 roku we Frauenbergu* na południu Czech. Po ukończeniu studiów medycznych dostałem powołanie do austriackiej armii. Później osiadłem w Linzu i w 1901 roku otworzyłem gabinet lekarski. Nikomu nie odmawiałem pomocy. Ludzie twierdzili, że jestem przede wszystkim lekarzem biedoty. Starałem się pomagać o każdej porze dnia i nocy. Gdy było trzeba, udawałem się do chorych swym jednokonnym powozem.

 

Czternastego stycznia 1907 roku w moim gabinecie pojawiła się około pięćdziesięcioletnia kobieta. Skarżyła się na bóle w piersi, które czasem stawały się tak uciążliwe, że nie mogła spać. Doszedłem do wniosku, że mamy do czynienia ze złośliwym nowotworem znanym powszechnie jako rak piersi. Pacjentka nazywała się Klara Hitler i była matką przyszłego kanclerza Rzeszy. Nie przedstawiłem jej swojej diagnozy. Uspokoiłem ją i powiedziałem, że konieczna będzie operacja. Pacjentka, oczywiście, na to przystała. Następnie musiałem o wszystkim powiedzieć dzieciom pani Hitler. Był wśród nich najmłodszy syn – Adolf. Do dzisiaj pamiętam jego minę, płakał. Na jego pociągłej twarzy pojawił się grymas. Na koniec zapytał: „Czy mama będzie cierpieć?”. Przyznaję, że w całej karierze lekarskiej – a byłem świadkiem wielu tragedii – nie widziałem człowieka tak przygniecionego cierpieniem jak Adolf Hitler. Pamiętam, jak po operacji nalegał, by nie umieszczać matki w wielkiej przepełnionej sali, tylko w drogiej separatce. Zamiast dwóch koron dzieci Hitlera musiały zapłacić pięć. Ale dla nich nie było to istotne, przedkładały nade wszystko dobro matki. Ona zaś, świadoma swojej choroby, powiedziała mi szeptem: „Ale Adolf jest jeszcze taki młody...”. Od tamtej chwili wiele się zmieniło. Adolf Hitler pochował oboje rodziców, później wysyłał mi drobne upominki, ciągle powtarzając, że ma wobec mnie dług wdzięczności, aż nasz kontakt znacznie osłabł.

Nawiasem mówiąc, do dzisiaj bawi mnie jedna sytuacja. Kiedy spotykali mnie na ulicy dawni pacjenci, nie chcieli mnie urazić hitlerowskim pozdrowieniem Heil Hitler! Nie chcieli również mijać mnie bez słowa. Jednak i na to znajdowali rozwiązanie. Na mój widok podnosili po nazistowsku rękę i krzyczeli: „Heil, doktor Bloch!”.

W 1938 roku moje życie radykalnie się zmieniło. Miałem wtedy sześćdziesiąt sześć lat. Pamiętam, że po wkroczeniu do Linzu niemieckich wojsk, pierwszego października 1938 roku, zamknięto mój gabinet. Córka z zięciem – doktorem Franzem Krenem – uciekli za morze. Ja zostałem. Plotka głosi, że już rok wcześniej Führer zasięgał informacji na mój temat u swoich partyjnych towarzyszy. Ja także próbowałem do niego dotrzeć. Przez różnych pośredników starałem się dostarczyć mu listy z prośbą o pomoc i ochronę przed antyżydowskimi ekscesami. Byłem przekonany, że Hitler nie zapomniał lekarza matki, który w swej działalności zawsze kierował się nie materialnym, ale etycznym punktem widzenia.

Kanclerz Hitler na moje prośby zareagował błyskawicznie. Jako jedyny Żyd w Linzu zostałem objęty ochroną Gestapo do czasu, aż udało mi się załatwić wszystkie formalności związane z wyjazdem z Niemiec. Dzięki pomocy pana Adolfa mogłem zachować majątek, co nie było w tamtych czasach normalne. Wówczas Żyd mógł opuścić Niemcy pod warunkiem wyzbycia się wszystkich dóbr materialnych, zabierając ze sobą jedynie dokument tożsamości. Razem z żoną mieliśmy również prawo poszukać kupca na nasz dom. Zgodnie z rozporządzeniem Adolfa Hitlera z czternastego września 1938 roku mogłem o każdej porze dzwonić do Ameryki, dostałem kartki na ubrania, które Żydom nie przysługiwały, zostawiono mi paszport, a moja służba nie musiała stać w kolejce po żywność, bo nie miałem wpisane na kartkach „J”, czyli „Jude”. Nawet gestapowcy byli wobec mnie uprzejmi – w stosunku do Żyda sytuacja nie do pomyślenia.

Jeśli chodzi o Adolfa Hitlera, to w młodości nie był on ani awanturnikiem, ani chłopcem nieporządnym czy aroganckim. To po prostu nieprawda. Jako dziecko był spokojny, dobrze wychowany i czysto ubrany, ale zamknięty w sobie. W wieku czternastu czy piętnastu lat czekał cierpliwie w poczekalni na swoją kolej, jak każde dobrze ułożone dziecko. Kłaniał się i zawsze uprzejmie dziękował. Adolf miał oczy matki – duże, zamyślone, melancholijne. Jak inni chłopcy w Linzu, nosił krótkie skórzane spodnie i zielony lodenowy kapelusz z piórkiem. Z tego co pamiętam, był wysoki i blady na twarzy. Do tego wyglądał na starszego, niż był w rzeczywistości.

Wróćmy jednak do mojej skromnej osoby. Po dopełnieniu wszelkich formalności w 1940 roku razem z żoną zamierzaliśmy wyemigrować do Stanów Zjednoczonych. Już byliśmy na lotnisku, gdy nagle opadło nas kilku esesmanów. Żonie pozwolili odlecieć, a mnie zabrali ze sobą i odwieźli do hotelu Adlon. Słyszałem, jak mówili między sobą, że z niezrozumiałych powodów Führer nakazał dyskretnie dbać o takiego parszywego Żyda i zapewnić mu wikt i opierunek w hotelu. Tak przeżyłem kilka lat wojny. Parę razy rozmawiał ze mną Hermann Fegelein*. Powiedział, że jest zaufanym człowiekiem wodza i „mam nie robić głupstw”. Raz oznajmił, że wkrótce zostanę przewieziony do obozu koncentracyjnego, ale nic takiego nie nastąpiło. Nie wolno mi było opuszczać hotelu.

Rozluźnienie kontroli nastąpiło w 1945 roku i mogłem wychodzić z hotelu, choć zawsze szło za mną paru tajniaków. Dostałem raz zaproszenie do siedziby Czerwonego Krzyża, gdzie rozmawiał ze mną hrabia Folke Bernadotte**. Oznajmił, że negocjuje z Reichsführerem SS Heinrichem Himmlerem uwolnienie i przewiezienie do kraju neutralnego pozostałych jeszcze przy życiu Żydów. Hrabiemu towarzyszyła młoda kobieta. Przedstawiła się jako Heidi i powiedziała, że jest „serdeczną przyjaciółką” Fegeleina i że to ona będzie prowadzić sprawę mojego wyjazdu z Rzeszy. Potem rozmawiałem z nią jeszcze parę razy.

Tak nastał kwiecień 1945 roku.

Właśnie w pokoju hotelowym kładłem się do łóżka, gdy rozległo się pukanie do drzwi. Za drzwiami stało dwóch umundurowanych żołnierzy, prawdopodobnie esesmanów. Jeden z nich się wylegitymował, po czym zapytał:

– Pan Eduard Bloch?

– We własnej osobie – odpowiedziałem mocno zaskoczony.

– Dziękuję, przyjąłem do wiadomości. Przyszliśmy, by oznajmić, że ma się pan natychmiast ubrać i ruszyć za nami. Führer czeka na pana w swoim bunkrze!

– Adolf Hitler?

– Tak, zgadza się – potwierdził wysoki blondyn z oczami w kolorze niezapominajki.

W tym momencie w mojej głowie rozpętała się burza myśli. Co się stało, że mój stary znajomy postanowił znienacka wezwać mnie do siebie? Znając jego antysemickie poglądy, ta chęć natychmiastowego zobaczenia się ze mną nie mogła działać uspokajająco. Powtarzałem sobie, że prawdopodobnie ma problemy ze zdrowiem i potrzebuje błyskawicznej pomocy. Jak się później okazało, byłem w błędzie…

 

Kwiecień 1945 roku. Od blisko sześciu lat trwa wojna światowa. Jest już właściwie pewne, że Niemcy ponieśli klęskę, bo alianci stoją u bram Berlina. W takiej chwili w towarzystwie dwóch żołnierzy idę przez ciemny las. Po kilku minutach docieramy na miejsce. Wejścia pilnuje czterech żołnierzy. Wszyscy mają w klapach swastyki, a na skórzanych paskach masywne pistolety. Na nasz widok podnoszą wyprostowaną prawą rękę i witają się słowami: Sieg Heil! Jeden z nich dokładnie mnie przeszukuje. Wreszcie otwiera ciężkie drzwi i wchodzimy do ogromnego bunkra. Cały czas się denerwuję. Czuję, że moje ciało jest jedną wielką galaretą.

Po drodze znów legitymuje mnie kilku żołnierzy. Na początku jest dość jasno. Białe kafelki na ścianach pozwalają zapomnieć o panującej tutaj duchocie i nieprzyjemnym zapachu zgnilizny. Pięć minut później pojawia się niezliczona liczba schodów. Im niżej schodzimy, tym panuje większy mrok. Esesman podchodzi do włącznika, przekręca go i pojawia się światło. Żwawym krokiem przemierzamy kolejne schody. Dochodzimy pod drzwi gabinetu, gdzie każą mi czekać. Strażnik delikatnie puka, wchodzi do środka, po czym wraca i daje mi znak, że za chwilę wyjdzie po mnie sam wódz.

Wreszcie słyszę jego kroki, a właściwie szuranie nóg, które z niemałym trudem ciągnie po podłodze. Dostrzega mnie z daleka. Mierzy nieco ponad sto siedemdziesiąt centymetrów. Ma pięćdziesiąt sześć lat, lecz wygląda jak starzec. Ale pozostał mu ten diabelski wzrok, o którym mówił każdy, kto choć przez moment widział go z bliska. Ma sparaliżowaną rękę na skutek zamachu w 1944 roku. Trudno go poznać: korpulentny, o zaczerwienionej twarzy, zapadnięte policzki, ciemny kosmyk włosów spada mu na czoło, a pod nosem niedbały wąs. Wściekły mówi coś do siebie, prezentując przebarwione zęby, po czym do mnie podchodzi. Uderza mnie intensywne spojrzenie jego niebieskich oczu. Głupia sytuacja. Nie wiem, co robić. Nie mam zamiaru podawać mu ręki na powitanie, a tym bardziej podnosić w geście: Heil Hitler! Na szczęście problem rozwiązuje się sam. Hitler bez słowa pokazuje, bym poszedł za nim, siada przy biurku i patrząc mi w oczy, pyta:

–To pan, panie doktorze, prawda?

Przytakuję lekkim skinieniem głowy, na co w odpowiedzi słyszę: – Mam dość siedzenia w tym cholernym bunkrze! Jestem tu od

połowy stycznia! I do tego śmierdzi tu jak cholera! Jeszcze ten nieznośny szum agregatów. Ile można?! To jakiś skandal. Wydam rozkaz, by zastrzelono wszystkich, przez których muszę tkwić w tym beznadziejnym miejscu!

Nic nie mówię. Siedzę i słucham. Wiem, że ten człowiek nie zna słowa dyskusja. Wreszcie kończy to narzekanie i mówi:

– Proszę tutaj usiąść. Tak, tak. Na krześle obok mojego biurka.

Nieśmiało rozglądam się po gabinecie. W kącie leży owczarek niemiecki.

– To suka. Wabi się Blondi – zagaja rozmowę Hitler, wyraźnie zadowolony z mojego zainteresowania psem, i kontynuuje: – Domyśla się pan, dlaczego pana tutaj sprowadziłem?

– Nie mam pojęcia. Czyżby miał pan problemy zdrowotne?

– Na szczęście nic z tych rzeczy. Choć może nie wyglądam najlepiej, ale zapewniam pana, panie doktorze, że czuje się świetnie. Nie mogę zresztą inaczej. Ojczyzna i wszyscy Niemcy na mnie liczą!

(Następuje kilkusekundowa niezręczna cisza. Nie mam zamiaru przytakiwać, by nie kłamać w kwestii zdrowia. Nie chcę też przyklaskiwać słowom o germańskiej potędze, mając świadomość losu Żydów. Wreszcie Hitler kontynuuje):

– Mam wobec pana dług wdzięczności, wciąż o tym pamiętam. – Ma pan doskonałą pamięć. Za to ja nie mam pojęcia, co to ma wspólnego z tym naprędce zaaranżowanym spotkaniem.

– Chcę spłacić ten dług. Wiem, że pisze pan pamiętnik, z którym się pan nie rozstaje...

– Skąd pan to wie?! Ach, no tak... To tłumaczy, dlaczego w czasie mojej nieobecności nieznani sprawcy przeszukali mój pokój hotelowy. Nic nie tknięto poza pamiętnikiem. Dało się też bez trudu zauważyć pozaginane kartki notatek.

– Panie Bloch, proszę darować sobie te insynuacje. Pamiętam taki dzień, gdy siedząc przy mojej chorej matce, wspomniał pan, że chciałby napisać książkę, o której wszyscy by mówili. Interesował się pan dziennikarstwem. I właśnie teraz dostanie pan szansę napisania dzieła bardzo ważnego dla całego niemieckiego narodu. Dzięki mnie dostąpi pan tego zaszczytu. Proszę to potraktować jako spłatę długu wdzięczności.

– Mam napisać pańską biografię?

– Nie. To będzie coś więcej. Jak pan zapewne wie, w przeciwieństwie do Goebbelsa i innych prominentów nie piszę pamiętników. Spod mojego pióra wyszło Mein Kampf, ale to było dawno temu. Przeprowadzi pan ze mną długą rozmowę, a następnie ją spisze, ale świat przeczyta to dopiero po mojej śmierci. Powtórzę – D O P I E R O PO ŚMIERCI! Musi pan też jedno wiedzieć: z powodu zajmowania się moją matką mam do pana ogromne zaufanie. Nie proponowałbym tego komuś, komu nie mogę zawierzyć. Niech pan zresztą spojrzy, wokół nas kręcą się same szuje i zdrajcy!

(Tu Hitler wykonał dobrze mi znany gest, uderzając prawą ręką w serce).

– To dla mnie ogromny zaszczyt, ale... Sam nie wiem, czy to dobry pomysł. Ja, skromny Żyd, pan – zaciekły antysemita...

– Nie pytałem pana o opinię ani o decydowanie o słuszności tej decyzji, Herr Bloch! Proszę w tej kwestii ze mną nie dyskutować. Radzę panu już się przygotowywać do naszej pierwszej rozmowy. Widzimy się jutro o tej samej porze. Przyślę po pana automobil.

W nocy nie mogłem spać, byłem w strasznym stresie. Co chwila wycierałem pot z czoła, niemiłosiernie wierciłem się w łóżku. Usiłowałem czytać gazetę, ale nie mogłem się na niej skupić. Wziąłem do ręki Mein Kampf i materiały, które dostałem na temat Hitlera od jednego z jego przybocznych. Wreszcie ogarnął mnie względny spokój. Następnego dnia punktualnie o godzinie dwudziestej drugiej przed moim hotelem pojawił się samochód. Minutę później rozległo się pukanie do drzwi. Przyszło po mnie dwóch żołnierzy. Dojazd do bunkra Hitlera zajął nam niecałe pół godziny. Na mój widok Führer od razu przeszedł do konkretów:

– Na początku ustalmy kilka zasad. Właściwie już je ustaliłem. Po pierwsze: nie palę i pan również nie może tego robić. Po drugie: musi pan wiedzieć, że nie cierpię alkoholu. I po trzecie: rozstrzelam pana, jeśli będzie pan przekręcał w swojej książce to, co będę mówił. Nawet dług wdzięczności ma granice. Czy to jest jasne?

– Gut. Napije się pan czegoś?

– Jeżeli to nie sprawi kłopotu, to poproszę kawę.

(Mówiąc to, uświadamiam sobie, że to pierwsze słowa, które wypowiedziałem do tej pory. Za chwilę do pokoju wchodzi dwudziestoparoletnia sekretarka z tacą, na której są dwie filiżanki. W tym czasie dyskretnie rozglądam się po pokoju. Hitler rozparty w krześle wpatruje się w sufit. Na biurku widzę miniaturkę jego owczarka, kałamarz z piórem, plik dokumentów i telefon. Powierzchnia blatu wyczyszczona na błysk, w pomieszczeniu panuje idealny porządek i cisza. Mój przyszły rozmówca ciągle patrzy w sufit. Po kilku minutach podjąłem próbę rozpoczęcia rozmowy).

– Panie kanclerzu. Chciałbym zacząć naszą rozmowę od pańskiego dzieciństwa.

– Jeżeli chce pan zyskać uznanie w moich oczach, to takim zachowaniem na pewno pan tego nie osiągnie. To ja będę decydował, o czym chcę rozmawiać!

Klienci zainteresowali tą pozycją kupowali także...
Bestsellery ks. Jana Kaczkowskiego

Bestsellery ks. Jana Kaczkowskiego

Trzy bestsellerowe książki księdza Jana Kaczkowskiego, który był inspiracją dla milionów ludzi. Swoim życiem mówił: nie odpuszczaj sobie, a dasz radę. Ludzie pokochali go za wyrozumiałość dla słabości drugiego człowieka, wierność...

cena: 69,90 zł
do koszyka
Niepokorni

Niepokorni

Vincent V. Severski wraca z kontynuacją trylogii o Wydziale Q. Po udanej operacji wywiezienia Michaiła Popowskiego z Rosji, Sara i Konrad wracają do Polski. Okazuje się, że podczas ich nieobecności Wydział Q zostaje rozwiązany. Tymczasem nad...

cena: 36,99 zł
do koszyka
O śmierci i odrodzeniu, czyli jak umrzeć bez lęku

O śmierci i odrodzeniu, czyli jak umrzeć bez lęku

Prawdziwe buddyjskie znaczenie umierania, śmierci i odradzania się Lama Ole Nydahl opisuje wiele subtelnych doświadczeń związanych z przebiegiem procesu umierania i wyjaśnia, czego doświadcza umysł w stanie pośrednim pomiędzy śmiercią i...

cena: 34,90 zł
do koszyka
Inne książki tego autora:
Podobne tytuły
Spowiedź Stalina. Szczera rozmowa ze starym bolszewikiem

Spowiedź Stalina. Szczera rozmowa ze starym bolszewikiem

Opis od wydawcy książki „Spowiedź Stalina. Szczera rozmowa ze starym...

cena: 34,90 zł
do koszyka
Dlaczego przestałem być żydem. Spojrzenie izraelczyka

Dlaczego przestałem być żydem. Spojrzenie izraelczyka

`Ponieważ źle znoszę fakt, że prawo izraelskie narzuca mi przynależność do jakiejś fikcyjnej wspólnoty etnicznej, a jeszcze gorzej konieczność prezentowania się reszcie świata jako członek klubu wybranych, przeto oświadczam, że chcę...

cena: 43,00 zł
do koszyka
Rodziłem się Żydem. Konwersje Żydów w Rzeczypospolitej XVII-XVIII wieku

Rodziłem się Żydem. Konwersje Żydów w Rzeczypospolitej XVII-XVIII wieku

ADAM KAŹMIERCZYK - pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego, od lat zajmuje się problematyką relacji chrześcijańsko-żydowskich w okresie wczesnonowożytnym. Autor książek Sejmy i sejmiki szlacheckie wobec Żydów w IIpołowie XVII wieku,...

cena: 40,00 zł
do koszyka
Heartland 11. Szczera prawda

Heartland 11. Szczera prawda

Kiedy Ashley Grant pojawia się w Heartlandzie, Amy jest pełna podejrzeń. Zwykle niemiła Ashley nagle prosi o przysługę - chciałaby, żeby Amy pomogła jej przy Magiku, wspaniałym skoczku, za którego jej mama zapłaciła spore pieniądze....

cena: 15,99 zł
do koszyka
Heartland 11 Szczera prawda

Heartland 11 Szczera prawda

Kiedy Ashley Grant pojawia się w Heartlandzie jako nieproszony gość, Amy jest pełna podejrzeń. Zwykle niemiła Ashley nagle prosi o przysługę - chciałaby, żeby Amy pomogła jej przy Magiku, wspaniałym skoczku, za którego jej mama...

cena: 15,99 zł
do koszyka
Szczera prawda o nieuczciwości

Szczera prawda o nieuczciwości

"Wybitna" - "New York Times" Autor bestsellera "New York Timesa", "Potęga irracjonalności" powraca ze skłaniającą do refleksji książką, która podważa nasze przekonania na temat uczciwości i zmusza nas, byśmy byli ze sobą szczerzy. Czy...

cena: 49,90 zł
do koszyka
Rozmowa

Rozmowa

"Fotografia na okładce ? Dariusz Czyżyk Z tej niezwykłej rozmowy wyłania się biografia legendarnego artysty, a przede wszystkim wyjątkowego człowieka. Jacek Kleyff ucieka wprawdzie przed odpowiedzią na pytanie ""jak w sobie poetę odkrył"",...

cena: 39,90 zł
do koszyka
Rozmowa

Rozmowa

"Świat sztuki i poezji, świat ucieczki od trudności, uciążliwości życia, czy też świat dopełnienia obowiązujących pryncypiów, tego, czego często brakuje w codzienności. Jednocześnie permanentny dyskurs z tym, co już w sztuce, ...

cena: 25,00 zł
do koszyka
Rozmowa

Rozmowa

Oto dwóch panów rozmawia sobie o poezji, którą mają za nic. Pochylają się nad nią w jej różnorodnych postaciach, odkrywają sens splotów człowieczych promieni, tworzących istotę poetyckich utworów...

cena: 40,00 zł
do koszyka
Rozmowa o Apokalipsie

Rozmowa o Apokalipsie

Apokalipsa zawsze budziła u ludzi niepokojące skojarzenia. Z jednej strony bano się groźnych przepowiedni, z drugiej jednak chciano zrozumieć zapisane w nich wizje, by poznać scenariusz zbliżających się wydarzeń. Zainteresowanie tekstem...

cena: 21,00 zł
do koszyka
więcej...
Biuro obsługi klienta jest do Państwa dyspozycji: od poniedziałku do piątku w godz 9:00-19:00, w soboty od 9:00 - 16:00, tel. +48 12 312 03 20 mail. sklep@lovebooks.pl